فیلم كارتونی «بالا» از شركت دیزنی - پیكسار،  نخستین فیلم كارتونی بود كه در جشنواره سینمائی كن به عنوان برنامه افتتاحیه نشان داده شد. فیلم «بالا» بعد از Incredibles نخستین فیلم پیكسار است كه قهرمانهای آدم هستند. تا حالا بیشتر اهالی فیلمهای پیكسار، اشیاء یا حیواناتی بودند كه با جادوی نقاشی وموسیقی و دوبله، صدای و روحیات انسانی و بار عاطفی پیدا می كردند، مثل اسباب بازی ها، در Toy Story یا ماشین ها در Cars --  حالا در خلق شخصیت ها، به جائی از تخصص و مهارت در كارشان رسیده اند كه بتوانند شخصیت های انسانی و باور پذیر خلق كنند.

فیلم «بالا»  دهمین فیلم «پیكسار» Pixar است  كه استیو جابز، بنیانگذار شركت Apple آن را به وجود آورد.

ماجراهای تخیلی فیلم، با استفاده از نقاشی متحرك سه بعدی، برای تماشاگر لمس پذیرتر می شود.

داكتر می گوید در صحبت با همكارش باب پیترسن، فكر فرار، سهم بزرگی در این داستان داشت و توضیح می دهد كه چون خودش آدمی درونگرا است، كه زیاد نمی تواند با مردم باشد و كارگردانی عكس این است و بنابراین، آخر روز بعد از سروكله زدن با آدمها، دوست دارد به كنجی بگریزد و تنها باشد و خانه پرنده این حس دور شدن از دیگران و تنها بودن را متجلی می كند.

اول بار بود كه جشنواره كن با یك فیلم نقاشی متحرك افتتاح می شد. ولی  درست است كه حضور دیزنی و شركتهای دیگر عمده آمریكائی به جشنواره كن رونق می دهند، چون هم ستاره ها را می آورند و هم پارتی های بزرگ را می دهند، ولی خوب فیلم بالا یا Up برای افتتاح جشنواره سینمائی بی مناسبت هم نبود، برای فیلمی است كه اگر سینماباز باشی، مثل اهالی جشنواره كن، از اشاره ها و برداشتها و الهام هائی كه از فیلمهای عمده و كلیدی سینما گرفته، لذت می بری.

مثلا بدیهی است كه داستان خانه پرنده، اشاره مستقیم است به یكی از قصه های كلیدی ادبیات كودكان در آمریكا و دنیا، یعنی جادوگر شهر زمرد، كه گردباد خانه قهرمان داستان «دوروتی» را می برد به دوردستها.   فیلم Wizard of Oz هم با شركت جودی گارلند، یكی از فیلمهای تاریخی سینماست و مفهوم  فیلم Up هم در  باره  رهائی از قیدهای زمینی و  پریدن با خیال ها و آرزوها، خیلی از آن داستان ملهم است.

در باره تاثیر سه بعدی بعضی منتقدها می گویند سه بعدی یا دوبعدی این فیلم فرقی ندارد. از  جمله، رابرت ویلانسكی، منتقد Village Voice كه ده دقیقه اول این فیلم را بی نقص و بقیه اش را خیلی نزدیك به بی نقص توصیف كرده نوشته لازم نیست سه بعدی ببینید برای اینكه تاثیری جز پرت كردن حواس شما ندارد. منتقد دیگری نوشته جالب است كه پیكسار فیلم سه بعدی بیرون داده، برای اینكه نقاشی متحرك های پیكسار از اول هم سه بعدی بودند، به خاطر نوع تصویرسازی.

 دیوید ادلستاین، منتقد هفتگی نیویورك نوشته بعضی از صحنه ها، مثل فروافتادن از روی صخره، سرگیجه آور است، و اشیاء از جمله هزاران بادكنك رنگی كه خانه را هوا می برند، در سه بعدی، مثل انگور روی خوشه، چیدنی می شوند، و وقتی آن پرنده افسانه ای عظیم الحثه سرش را نزدیك صورت شما می آورد، در سه بعدی، حتی نم نفسهای او را هم حس روی پوست خود، احساس می كنید.